Patiëntliften en transferhulpmiddelen
Het veilig optillen en verplaatsen van iemand met beperkte mobiliteit — van het bed naar de rolstoel, naar een fauteuil of naar de badkamer — wordt eenvoudiger met apparaten die het gewicht van de verzorger overnemen. Patiëntliften en transferhulpmiddelen lopen uiteen van mobiele en plafondliften met een tilband tot actieve sta-opliften, en verder draaischijven, glijmatten en transfergordels. De keuze hangt af van hoeveel gewicht iemand zelf draagt en hoe zwaar de verplaatsing is die moet gebeuren.
Patiëntliften en transferhulpmiddelen
Iemand verplaatsen die niet op de benen kan staan, hoort tot de lichamelijk zwaarste taken in de thuis- en intramurale zorg en is een veelvoorkomende oorzaak van rugpijn en -letsel bij verzorgers. Patiëntliften en transferhulpmiddelen verdelen het lichaamsgewicht of nemen het volledig over, zodat ook één persoon een zware verplaatsing uitvoert zonder valrisico. Ze verschillen vooral in hoeveel steun de verplaatste persoon zelf kan geven en in welke omgeving de transfer plaatsvindt.
De meeste steun bieden mobiele en plafondliften, die de persoon in een tilband omhoogbrengen en verplaatsen tussen bed, rolstoel en sanitair. Ze zijn geschikt waar de zieke het eigen gewicht helemaal niet draagt. Actieve sta-opliften gaan ervan uit dat de persoon even blijft staan en helpen bij het opstaan en draaien — ze worden gebruikt bij looptraining en bij deels zelfstandige personen. Een aparte groep zijn badliften, die de gebruiker veilig in het bad laten zakken en er weer uit.
Waar de transfer alleen ondersteund hoeft te worden, helpen transfer- en draaihulpmiddelen zonder motor. Draaischijven vergemakkelijken het draaien in zittende houding bij het bed of bij het instappen in de auto, glijplanken en glijmatten overbruggen de afstand tussen twee vlakken en verminderen de wrijving, en transfergordels geven de verzorger een stevige greep rond het middel. Hiertoe behoren ook bedgalgen, waaraan de persoon zichzelf optrekt en optilt bij het verwisselen van de onderlegger.
Bij de keuze spelen vooral het draagvermogen en de mate van zelfstandigheid een rol — de bedlegerige patiënt heeft andere hulp nodig dan iemand die met steun zelf opstaat. Bij liften wordt gelet op het type en de maat van de tilband, de gebruiksduur van de accu en de afmetingen van het onderstel ten opzichte van bed of rolstoel. Bij eenvoudigere hulpmiddelen tellen het oppervlak, de gladheid en het gemak van reinigen. Een deel ervan is opvouwbaar en mee te nemen op reis.